កញ្ជប់
Definition: ( គុ. ) ដែលរារង់, បង្អែរបង្អង់, បណ្ដោះបណ្ដៃបំណុលគេដោយមានល្មមនឹងសងគេបាន ហើយទម្រន់បង្អង់មិនសងគេងាយ, ឬដែលខ្ចីប្រដាប់ប្រើប្រាស់របស់គេទៅ ហើយទម្រន់បង្អង់ទុកមិនឲ្យមកគេវិញ : មនុស្សកញ្ជប់ទ្រព្យគេ ។
Part of Speech: Adjective
Status: Needs correction or confirmation
Author: Chuon Nath
Dictionary: Khmer to Khmer