កណ្ដាប់ចង្អេរ
Definition: ( ន. ) ឈ្មោះឈើវល្លិមួយប្រភេទ ដើមធំច្រើនប្រើជាឧស, ជាថ្នាំ : ដើមកណ្ដាប់ចង្អេរ ។ អវយវៈដែលជាកណ្ដាប់របស់ក្រពះសត្វស៊ីស្មៅ មានគោក្របីជាដើមក៏ហៅ កណ្ដាប់ចង្អេរ ដែរ ។
Part of Speech: Noun
Status: Needs correction or confirmation
Author: Chuon Nath
Dictionary: Khmer to Khmer