កណ្ដាល
Definition: ( ន. ) ទីទីទៃពីខាង គឺទីជាចន្លោះស្មើភាគទៅខាងដើម, ចុង ឬ មុខក្រោយ, ធ្វេងស្ដាំ : កណ្ដាលផ្លូវ, កណ្ដាលទន្លេ ។ល។ ជាន់មនុស្សលោកយើង ហៅថា ឋានកណ្ដាល ដែរ ព្រោះជាចន្លោះសួគ៌និងនរក ។ ( គុ. ) យ៉ាងល្មម, មិនល្អមិនអាក្រក់, មិនធំ មិនតូច ។ល
Part of Speech: Noun
, Adjective
Status: Needs correction or confirmation
Author: Chuon Nath
Dictionary: Khmer to Khmer