កណ្ដៀវ
Definition: ( ន. ) ប្រដាប់ធ្វើដោយដែកមានផ្លែខុប សម្រាប់ច្រូតស្រូវ, ច្រូតស្មៅជាដើម ។ ឆ្នាំដែលធ្វើស្រូវមិនបាន អ្នកស្រែតែងនិយាយថា : ឆ្នាំនេះ កណ្ដៀវសោយរាជ្យហើយ គឺកណ្ដៀវនៅស្រណុកគ្មានអ្វីនឹងច្រូត ។
Part of Speech: Noun
Status: Needs correction or confirmation
Author: Chuon Nath
Dictionary: Khmer to Khmer