កតវេទី
Definition: បា. ( ន. ឬ គុ. ) អ្នកដែលបានតប, ដែលគិតតែនឹងតបស្នងសងគុណដល់អ្នកមានគុណ : បុរសនោះជាកតវេទី ។ ស្ត្រីជា កតវេទិនី ។
Part of Speech: Noun
, Adjective
Status: Needs correction or confirmation
Author: Chuon Nath
Dictionary: Khmer to Khmer